قطعی اینترنت به مثابه ابزاری برای مقابله با اعتراضها
از هند تا ایران، از چین تا آفریقا؛ قطعی اینترنت برای کنترل شهروندان به ابزاری مهم برای قدرتمداران تبدیل شده است. در هند مردم در اعتراض به قوانین جدید مهاجرتی به خیابان میروند، دولت اینترنت و تلفن را قطع میکند.
به گزارش دویچه وله، شهروندان هند چندین روز است که در اعتراض به قوانین جدید مهاجرتی که در اعطای حق شهروندی نسبت به مسلمانان تبعیض قائل میشود، به خیابان میروند. دولت در مقابل، از جمله با قطع اینترنت، تلاش در آرام کردن اوضاع دارد.
یکی از بزرگترین شرکتهای تلفن هند بر پایه اطلاعاتی که خود این شرکت منتشر کرده است، به دستور دولت در بخشهایی از دهلی نو خدمات تلفن همراه را مسدود کرده است.
قطع دسترسی کاربران به اینترنت، در شرایط دشوار و حساس سیاسی به ابزاری در دست دولت نارندرا مودی تبدیل شدهاست که ظاهرا استفاده از آن رفته رفته فزونی میگیرد.
بر پایهی تحقیقات سازمان اینترنتی Access Now، هند کشوری است که بیشترین قطعی اینترنت در جهان را به نام خود ثبت کرده است که دامنه خسارتهای ناشی از این مسئله گسترده است. بر اساس گزارش یک اندیشکدهی هندی که در زمینه ارتباطات اقتصادی بینالمللی فعال است، ۱۶۳۰۰ ساعت قطعی اینترنت بین سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ بیش از سه میلیارد دلار به اقتصاد هند ضرر زده است.

نموداری در مورد کشورهایی که بیشترین قطعی اینترنت از ژانویه ۲۰۶ تا مه مه ۲۰۱۸ در آنها رخ داده است
اما هند در این عرصه تنها نیست. کشورهای دیگری هم هستند که قطعی اینترنت در آنها به عنوان اقدامی پیشگیرانه یا واکنشی علیه ناآرامیهای عمومی موجود یا بالقوه به کار گرفته میشود.
قطعی اینترنت در ایران
ایران نمونه بارزی برای استفاده از این ابزار است. با آغاز ناآرامیهایی که بهانهی آن افزایش بهای بنزین بود، دسترسی مردم به شبکه برای تقریبا ۱۰ روز در پایتخت قطع شد. در برخی نقاط ایران که اعتراضها در آنجا شدت بیشتری داشت و دامنه سرکوب هم گستردهتر بود، شهروندان حتی تا دو هفته به اینترنت دسترسی نداشتند. قطعی اینترنت نه تنها بسیاری از امور روزانه زندگی مردم را مختل کرده بود که مشکل فراوانی برای رسانهها و سازمانهای حقوق بشری برای گزارشدهی و دیدهبانی آنچه که در ایران در حال رخ دادن بود، به وجود آورد. به همین دلیل ابعاد خشونتی که علیه معترضان و در سرکوب آنان به کار گرفته شده، همچنان نامشخص است.